หมาจิ้งจอกกับไก่ฟ้า

นิทานอีสป : หมาจิ้งจอกกับไก่ฟ้า

นิทานอีสป

เรื่อง : หมาจิ้งจอกกับไก่ฟ้า

คืนหนึ่งแสงจันทร์ส่องเมื่อสุนัขจิ้งจอกเดินไปรอบ ๆ ป่าตามปกติเขาเห็นไก่ฟ้ากลุ่มหนึ่งเกาะอยู่ตามกิ่งไม้ของต้นไม้เก่าสูงจนไม่สามารถเอื้อมถึงได้ ในไม่ช้าสุนัขเขี้ยวลากดินก็พบแสงจันทร์บนพื้นซึ่งสว่างพอที่ไก่ฟ้าจะมองเห็นได้ชัดเจน

จากนั้นเขาก็ยืนขึ้นบนขาหลังและเริ่มเต้นอย่างบ้าคลั่ง ตอนแรกมันหมุนไปรอบ ๆ เหมือนด้านบนจากนั้นกระโดดขึ้นและกระโดดรวมถึงการร้องไห้ด้วยท่าทางแปลก ๆ ในทุกรูปแบบไก่ฟ้าจ้องมองด้วยความงุนงงดวงตาเกือบกระพริบตาเพราะกลัวว่าพวกเขาจะคิดถึงดวงตาของสุนัขจิ้งจอก

จากนั้นพี่ชายของสุนัขจิ้งจอกแสร้งทำเป็นปีนต้นไม้ทันใดนั้นเขาก็ล้มลงอย่างแน่นอน ทำท่าจะตาย ครู่หนึ่งมันกระโดดทั้งสี่ขา ด้านหลังของมันลอยอยู่ในอากาศ หางของหางของเขากวาดไปที่จุดเงินในแสงจันทร์

จนถึงตอนนี้ไก่ที่ยากจนทุกคนรู้สึกเสีย เมื่อสุนัขจิ้งจอกเริ่มแสดงอีกครั้งพวกเขาก็เวียนหัวมากขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งพวกเขาตกลงมาจากกิ่งไม้และตกลงไปในอาหารของสุนัขจิ้งจอกทีละตัว หมาจิ้งจอกกับไก่ฟ้า

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : การใส่ใจในอันตรายมากเกินไปอาจเป็นเหตุให้ตกเป็นเหยื่อของมันได้

หมาจิ้งจอกกับไก่ฟ้า

Subject: Fox and pheasant

One night, the moonlight shone when the fox walked around the forest. As usual, he saw a group of pheasant clinging to the branches of the old tree so high it could not reach. Soon the sly dog ​​found the moonlight on the ground, which was bright enough for the pheasant to see clearly.

He then stood up on his hind legs and began to dance like crazy. At first it spins around like above, then jumps up and jumps, including crying with weird gestures of all kinds.The pheasant stared with dizzy eyes, almost blinking eyes, for fear that they would think of the fox’s eyes.

Then the fox’s brother pretended to climb a tree. Suddenly, he certainly fell, pretending to die. For a moment it jumped on all four legs. Its back floats in the air. The tail of his tail swept away at the silver spot in the moonlight.

Until now, every poor chicken felt bad. As the foxes began to show again, they became increasingly dizzy until they fell from the branches and fell into the fox’s food one by one.

This story teaches us: Paying too much attention to danger can be a victim of it.

อ้างอิงจาก : Google
อ่านนิทานอีสปเพิ่มเติม : >>>ได้ที่นี่<<<

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *