นิทานอีสป : มดกับดักแด้

นิทานอีสป

เรื่อง : มดกับดักแด้

ในเช้าวันหนึ่งมดจะรีบออกไปหาอาหาร มันผ่านดักแด้ ซึ่งกำลังจะเปลี่ยนสถานะทางกายภาพจากดักแด้เป็นผีเสื้อดักแด้ที่ขยับหางทำให้เกิดมดจ้องมองด้วยความสนใจและรู้ว่าสิ่งที่เขาเห็นมีชีวิตมดเคยเห็นมาก่อน มันไม่ชอบและรังเกียจ

“น่าสมเพชจริงๆ” มดร้องด้วยเสียงเหยียดหยาม “ช่างเป็นชะตากรรมที่น่าเศร้านี่คือในขณะที่ฉันสามารถวิ่งไปรอบ ๆ ได้ตามที่ฉันต้องการปีนขึ้นไปบนยอดต้นไม้ แต่คุณสามารถนอนนิ่ง ๆ อยู่ในเปลือกหอยของคุณเองตรงนี้และมีพลังที่จะขยับหางของคุณ” คำพูดดูถูกทั้งหมดที่มดพูด แต่ไม่ตอบ

ไม่กี่วันต่อมาเมื่อมดผ่านไปทางนั้นอีกครั้งไม่พบอะไรอีกนอกจากเปลือกของดักแด้ที่ยังคงอยู่ในพื้นที่นั้นมันรู้สึกประหลาดใจอย่างน่ายินดีที่เนื้อหาของเปลือกหอยกลายเป็น มดรู้สึกว่าตัวเองได้รับร่มเงาจากปีกผีเสื้อที่สวยงามทันที

“คุณเห็นฉันไหม” ผีเสื้อกล่าว “คุณน่าสมเพช! ตอนนี้คุณสามารถคุยโวเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของคุณในการวิ่งและปีนป่ายได้มากเท่าที่คุณต้องการให้ฉันฟัง”

จากนั้นผีเสื้อก็บินขึ้นไปในอากาศมุ่งหน้าไปยังสายลมที่อ่อนโยนในฤดูร้อนจนกระทั่งสายตาของ มดกับดักแด้ หายไป

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ไม่ควรตัดสินคุณค่าของผู้อื่นจากรูปลักษณ์ภายนอก

มดกับดักแด้

Subject : Ants pupa

One morning, ants rush to find food. It passes through the pupa. Which is about to change its physical status from a pupa to a butterfly that moves its tail causing ants to stare with interest and know that what he saw was living ants had seen before. It’s dislike and disgust.

“Really pathetic” The ant sings with a cynical voice. “What a sad fate. This is while I was able to run around as I wanted to climb to the top of the tree. But you can lie still in your own shell here and have the power to move your tail. “All insulting words that ants say But didn’t answer.

A few days later, when the ants passed that way again, nothing was found except for the shell of the chrysalis that remained in that area. It was a pleasant surprise that the contents of the shell became The ants immediately felt themselves shaded by beautiful butterfly wings.

“Can you see me?” said the butterfly. “You are pathetic! Now you can brag about your strength in running and climbing as much as you want me to listen. “

Then the butterfly flew into the air heading to the gentle breeze in the summer until the sight of the ants and pupa disappeared.

This story teaches: It is not a good idea to judge the value of others based on their appearance.

อ้างอิงจาก : Google
อ่านนิทานอีสปเพิ่มเติม : >>>ได้ที่นี่<<<

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *