นิทานอีสปเรื่องชาวนากับกิ่งไม้

นิทานอีสป

นิทานอีสปเรื่องชาวนากับกิ่งไม้ ขณะที่ชาวนาคนหนึ่งกำลังเดินไปทำงานที่ท้องนา อยู่ๆ เขาก็เดินไปชนเข้ากับกิ่งไม้อย่างจังจนหัวบวมแดง เขาร้องด้วยความเจ็บปวดพร้อมทั้งโทษว่า กิ่งไม้นี้มันช่างเกะกะเสียจริงๆ เลย วันต่อมาเขาก็เดินผ่านทางเดิมอีกครั้ง

นิทานอีสปเรื่องชาวนากับกิ่งไม้ ชนกับกิ่งไม้เดิมอีก ชาวนาจึงพาลใส่กิ่งไม้ว่า เจ้าก็รู้ว่าเราจะเดินผ่านมาทางนี้ ทำไมเจ้าถึงหลบเรา กิ่งไม้ตอบว่า เราก็อยู่ของเราเช่นนี้ทุกวัน เจ้านั้นแหละไม่รู้จักระวัง

ชาวนาโมโหมากจึงตัดกิ่งไม้นั้นทันที ทีนี้ เราก็ไม่ต้องเจ็บตัวอีกตอนไป เขาพูดก่อนจะเดินไป
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า คนพาลมักชอบหาเรื่องโทษคนอื่นเสมอ
พุทธภาษิต พาลสงฺคตจารี หิ ทีฆมทฺธาน โสจติ.
ผู้เที่ยวสมาคมกับคนพาล ย่อมเศร้าโศกสิ้นกาลนาน.

การสร้างแนวคิด การอบรมสั่งสอน ให้คนมีความเชื่ออย่างใด อย่างหนึ่งในสมัยเมื่อสามพันปีที่ผ่านมา ไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะนอกจากคนในสมัยนั้นยังมองเห็นโลกไม่กว้าง

ไม่มีเรื่องราวของวิทยาศาสตร์มาพิสูจน์ ให้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แล้วการที่จะตั้งตัวว่าเป็นผู้รู้หรือที่เรียกกันว่าเป็นนักปราชญ์ นั้นมีโทษอย่างร้ายแรง ทีเดียวเพราะในสมัยนั้น

ผู้ที่จะเป็นผู้รู้ได้จะต้องเป็นผู้ที่อยู่ในศาสนาเท่านั้น หากคนนอกวัดแสดงตัวเป็นผู้รู้ โอกาสที่จะถูกพวกพระพวกผู้นำทางศาสนากล่าวหาเอาเอาได้ว่า เป็นพวกพ่อมดหมอผีซึ่งมีโทษถึงตายทีเดียว

Aesop: The Farmer and the Branch As a farmer was walking to work in the field, he suddenly bumped into a branch until his head was swollen. He cried out in pain and blamed that This branch was really messy, the next day he passed the same path again.

Collided with the same branch again The farmer then bully put on a stick saying You know I will walk this way. Why did you avoid me? The twig replied We are ours like this every day. You are not careful.

The farmer was so angry that he cut off the branch immediately, so I didn’t have to hurt myself again. He said before walking.
This story teaches you that Bullies are always blaming others.
Buddha’s proverb, Phrasongkhat Jarihi Thi Khamthan Sojti.
Associationer with a bully Inevitably, sorrow for a long time.

Conceptualization Teaching Let people have some faith One of the times three thousand years ago. Not easy Because in addition to people in those days, they could not see the world wide

There is no story of science to prove. To know what is what And the determination of himself to be a known person, known as a sage There is a serious penalty Because at that time

The one who will be able to know must be a religious person. If people outside the temple show themselves to be known Chances of being accused by the religious leaders They were sorcerers and sorcerers who were punishable by death.

ติดตามข่าวสารได้ที่นี่ perfectfreewebhosting

ขอขอบคุณรูปภาพได้ที่นี่ Google

นิทานอีสปเรื่องหมาป่ากับลูกแกะ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *