นิทานดาวลูกไก่

นิทานดาวลูกไก่

นิทานอีสป

นิทานดาวลูกไก่ ณ ชายป่าแห่งหนึ่ง มีตากับยายอาศัยอยู่ในกระท่อมหลังเล็ก ๆ โดยทั้งคู่เป็นชาวสวนที่มีฐานะยากจน อาศัยการปลูกผัก ผลไม้ และเลี้ยงไก่ยังชีพไปวัน ๆ ทุกเช้าตากับยายจะนำข้าวเปลือกมาโปรยให้แม่ไก่จิกกินอยู่เสมอ

กุ๊ก กุ๊ก กุ๊ก มากินเร็วลูกเอ๋ย จะได้โตไว ๆ” ตาพูดพร้อมโปรยข้าวเปลือกลงบนพื้น อยู่มาวันหนึ่งยายได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังออกมาจากเล้าไก่ จึงชวนตาไปดู เพราะกลัวว่าจะเกิดอันตรายกับแม่ไก่

ฉันได้ยินเสียงแปลก ๆ ดังออกมาจากเล้าไก่หลังบ้าน ตาไปดูกับฉันหน่อยสิ” ยายชักชวนตาให้เดินไปดูด้วยกันด้วยความกังวลใจ จริงหรือยาย ไป ๆ เรารีบไปดูกันเถอะ” ตากล่าวพร้อมเดินนำหน้า

เมื่อตากับยายไปถึงเล้าไก่ก็ต้องประหลาดใจ เพราะเสียงที่ยายได้ยินนั้นเป็นเสียงของลูกเจี๊ยบตัวจิ๋ว 7 ตัว ที่เพิ่งฟักออกมาจากไข่ หลังจากนั้นตากับยายก็ดูแลครอบครัวของแม่ไก่เป็นอย่างดี ลูกเจี๊ยบทั้ง 7 ตัวติดแม่ไก่มาก เดินตามต้อย ๆ ไปทุกที่

ลูก ๆ ของแม่จงจำไว้เสมอนะว่าตากับยายเป็นผู้มีพระคุณต่อพวกเรา ดังนั้นเราต้องรู้จักตอบแทนบุญคุณของพวกท่านนะลูก” แม่ไก่สอนลูกเจี๊ยบทั้ง 7 ตัว

หลายวันต่อมา ระหว่างที่ตากำลังเดินกลับมาจากสวนก็ได้พบพระธุดงค์รูปหนึ่งนั่งสมาธิอยู่ ตารีบเดินเข้าไปกราบท่านในทันที เมื่อกลับมาถึงบ้านตาจึงเล่าเรื่องที่ได้พบกับพระธุดงค์ให้ยายฟัง

เมื่อกี้ตอนกำลังเดินกลับบ้าน ฉันเจอกับพระธุดงค์รูปหนึ่ง จึงเดินเข้าไปกราบท่าน” ตาเล่าให้ยายฟังด้วยความดีใจ จริงหรือตา จะว่าไปเราก็ไม่ได้ทำบุญกันมานานแล้วนะ ฉันอยากทำบุญกับท่านจังเลย” ยายกล่าวตัดพ้อ

งั้นพรุ่งนี้เช้าเราทำอาหารไปถวายท่านกันดีไหมยาย ?” ตาชักชวนยาย ก็ดีเหมือนกันนะ แต่เราไม่มีของดี ๆ ไปถวายท่านเลย และตอนนี้ผักของเราก็ยังไม่โตด้วย เราจะทำอะไรไปถวายท่านดีล่ะตา” ยายกล่าวอย่างหมดหวัง

ตาว่าเราอาจจะต้องนำแม่ไก่มาทำอาหารถวายพระดีไหมยาย ?” ตาถามยาย
ฉันเห็นด้วยกับตานะ งั้นพรุ่งนี้เช้าฉันจะรีบตื่นมาทำอาหารไปถวายพระเอง” ยายกล่าว

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า แม่ไก่มีความกตัญญู จึงรู้จักตอบแทนบุญคุณต่อผู้มีพระคุณ เช่นเดียวกันกับลูกเจี๊ยบที่มีความรักและกตัญญูต่อแม่ไก่ เหมือนดั่งสุภาษิตที่ว่า “ความกตัญญูกตเวที เป็นเครื่องหมายของคนดี” หากใครที่มีบุญคุณกับเรา หรือเมื่อใดที่เราได้รับการช่วยเหลือจากใคร

นิทานดาวลูกไก่

A fairy tale of the Pleiades at the edge of a forest. Grandma and grandpa lived in a small hut, both of them poor farmers. Relying on growing fruits and vegetables and raising living chickens every day, every morning my grandfather and grandmother always sprinkle paddy rice to the hen to eat. Kook, kook, kook, come and eat quickly, my child will grow quickly, ”said the eyes and sprinkled rice on the ground. One day, my grandmother heard a strange sound coming from the henhouse and looked at her for fear of danger to the hen.

I heard a strange sound coming from the henhouse. Grandma, go take a look with me. “Grandma persuaded her eyes to walk together in nervousness? Grandma, let’s go and see.” Ta said, moving ahead.

When grandpa and grandma reached the henhouse, they were amazed. Because the sound her grandmother heard was the sound of seven tiny chick newly hatched from the eggs. After that, grandpa and grandmother took good care of the mother hen family. The 7 chicks were very attached to the hens, walking lightly along everywhere.


My children, always remember that grandpa and grandma are our benefactors. Therefore, we must know how to repay your child. “The mother hen taught the seven chicks.

Many days later As Ta was walking back from the garden, I saw a meditation statue of Buddha. His eyes hurriedly walked over and bowed to him. When I got back to my house, Ta told her the story of how I met the pilgrimage.

ติดตามข่าวสารได้ที่นี่ perfectfreewebhosting

ขอขอบคุณรูปภาพได้ที่นี่ Google

นิทานอีสปเรื่องหมาป่ากับลูกแกะ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *